Afbeelding 1
Dit met AI gecreëerde beeld is niet een werkelijke foto van Curaçao. ,,Laat het op Curaçao niet zover komen”, zegt auteur Jos Dijk. ,,Het plaatje spreekt tot verbeelding en daar gaat het immers om.”

En juist dan blijven de vragen over die veel belangrijker zijn dan negentig minuten voetbal. Van wie is Curaçao eigenlijk nog?

Terwijl de bouwontwikkelingen op het eiland de afgelopen jaren een ongekende vlucht hebben genomen, zien veel inwoners hun kansen op een betaalbare woning juist verder afnemen. Overal verrijzen luxe appartementen, resorts, gated communities en villaprojecten, maar voor wie worden die eigenlijk gebouwd? Zeker niet voor de gemiddelde Curaçaoënaar die moet rondkomen van een modaal salaris of een AOV-uitkering van rond de 1.000 gulden per maand.

De realiteit is dat steeds meer grond en vastgoed in handen komen van buitenlandse investeerders, pensionado’s en projectontwikkelaars. Zij profiteren van aantrekkelijke fiscale regelingen, terwijl de lokale bevolking decennialang de volle belastingdruk heeft gedragen zonder ooit aanspraak te kunnen maken op vergelijkbare voordelen. Hoe valt anno 2026 nog uit te leggen dat een buitenlandse pensionado belastingvoordelen geniet die voor veel Curaçaoënaars onbereikbaar zijn? Wie zijn hele leven belasting heeft betaald op Curaçao, ontvangt op zijn oude dag geen enkele vergelijkbare tegemoetkoming. Dat voelt niet alleen onrechtvaardig, maar ook discriminerend.

Ondertussen stijgen de prijzen van woningen, bouwgrond, huurhuizen, verzekeringen, nutsvoorzieningen en dagelijkse levensbehoeften sneller dan de inkomens. Jongeren zien hun kansen op een eigen woning verdampen. Gepensioneerden moeten rondkomen van een AOV die nauwelijks voldoende is om de maand door te komen. Een aanzienlijk deel van de bevolking leeft op of onder de armoedegrens, terwijl tegelijkertijd miljoenenprojecten worden aangekondigd alsof het eiland geen sociale problemen kent.

Steeds meer inwoners ervaren dat Curaçao stukje bij beetje wordt verkocht aan de hoogste bieder. De mooiste kuststroken, natuurgebieden en strategische locaties worden ontwikkeld voor kapitaalkrachtige buitenlanders, terwijl de eigen bevolking steeds vaker moet toekijken vanaf de zijlijn. Het eiland dat ooit van ons allemaal was, lijkt steeds meer een investeringsobject te worden.

Gevolgen voor leefomgeving

Lees de rest van dit artikel op AD Online!